📁 इतिहास (History) 📖 मध्ययुगीन भारत: दिल्ली सल्तनत व मुघल साम्राज्य ⏱️ 18 मिनिटे वाचन 👁️ 11 views

विजयनगर साम्राज्य, बहामनी सल्तनत व वारकरी भक्ती चळवळ: संपूर्ण अभ्यास नोट्स

विजयनगर साम्राज्य, सम्राट कृष्णदेवराय (अमुक्तमाल्यदा, अष्टदिग्गज, हंपी), तालीकोट लढाई, बहामनी सल्तनत ५ शाह्या, वारकरी संप्रदाय (संत ज्ञानेश्वर, नामदेव, एकनाथ, तुकाराम, समर्थ रामदास) MPSC व पोलीस भरती नोट्स.

लेखक: Mahasarav Exam Research Team• ५ सप्टेंबर, २०२६

🏰 विजयनगर साम्राज्य (इ.स. १३३६ ते १६४६)

मध्ययुगीन भारताच्या इतिहासात दक्षिण भारतात हिंदू संस्कृती, स्थापत्य व साहित्याचे रक्षण करणारे सर्वात वैभवशाली साम्राज्य म्हणजे विजयनगर साम्राज्य होय. महंमद बिन तुघलकाच्या काळात दक्षिणेत निर्माण झालेल्या राजकीय अस्थिरतेचा फायदा घेऊन इ.स. १३३६ मध्ये हरीहर प्रथम आणि बुक्कराय प्रथम या दोन भावांनी तुंगभद्रा नदीच्या दक्षिण तीरावर विजयनगर साम्राज्याची स्थापना केली. विद्यारण्य स्वामी (शृंगेरी पीठाचे शंकराचार्य) हे या संस्थापकांचे आध्यात्मिक गुरू होते.

👑 विजयनगरचे चार प्रमुख राजवंश:

  1. संगम घराणे (इ.स. १३३६-१४८५): हरीहर १, बुक्कराय १, हरीहर २, आणि देवराय २ (प्रौढ देवराय - ज्याच्या दरबारात पर्शियन प्रवासी अब्दुर रज्जाक आला होता).
  2. साळुव घराणे (इ.स. १४८५-१५०५): साळुव नरसिंह याने स्थापन केले.
  3. तुळुव घराणे (इ.स. १५०५-१५७०): वीर नरसिंह यांनी स्थापना केली. या घराण्यातील सम्राट कृष्णदेवराय (१५०९-१५२९) हे विजयनगरचे सर्वात महान व पराक्रमी सम्राट ठरले.
  4. अरविडू घराणे (इ.स. १५७०-१६४६): तालीकोटच्या लढाईनंतर तिरुमल याने पेनुकोंडा येथे या घराण्याची स्थापना केली.

⭐ सम्राट कृष्णदेवराय व सुवर्णकाळ (इ.स. १५०९-१५२९):

सम्राट कृष्णदेवराय यांनी ओरिसाचे गजपती राजे व विजापूरचा सुलतान इस्माईल आदिलशाह यांचा पराभव करून रायचूर दोआब जिंकला. त्यांना 'आंध्रभोज', 'अभिनव भोज' आणि 'यवनराज स्थापनाचार्य' या पदव्या देण्यात आल्या होत्या.

  • साहित्यिक योगदान: कृष्णदेवराय हे स्वतः विद्वान होते. त्यांनी तेलगू भाषेत 'अमुक्तमाल्यदा' (प्रशासनावरील महाकाव्य) आणि संस्कृत भाषेत 'जांबवती कल्याणम्''उषापरिणय' हे ग्रंथ रचले.
  • अष्टदिग्गज: त्यांच्या दरबारात तेलगू साहित्यातील ८ श्रेष्ठ कवी होते. त्यांत अल्लसानी पेद्दना (उपाधी: आंध्र कविता पितामह - ग्रंथ: मनुचरित्र) आणि तेनाली रामकृष्ण (ग्रंथ: पांडुरंग महात्म्य) प्रमुख होते.
  • हंपी स्थापत्य: राजधानी हंपी (कर्नाटक) येथे विजय विठ्ठल मंदिर (ज्यात दगडी रथ व ५६ संगीतमय खांब आहेत), विरुपाक्ष मंदिर आणि हजारा राम मंदिर बांधले. हंपीला युनेस्को (UNESCO) जागतिक वारसा स्थळाचा दर्जा आहे.
  • परदेशी प्रवासी: पोर्तुगीज प्रवासी डोमिंगो पेस (Domingo Paes) आणि डुआर्टे बार्बोसा यांनी कृष्णदेवरायांच्या दरबाराला भेट देऊन विजयनगरच्या अथांग श्रीमंतीचे वर्णन केले आहे. (तसेच १४२० मध्ये इटालियन प्रवासी निकोलो डी कोंटी आणि १४४३ मध्ये पर्शियन राजदूत अब्दुर रज्जाक विजयनगरला आले होते).

⚔️ तालीकोटची ऐतिहासिक लढाई (राक्षस-तांगडी लढाई - २३ जानेवारी १५६५):

विजयनगरचा वाढता प्रभाव रोखण्यासाठी दख्खनच्या चार मुस्लिम सल्तनतींनी (विजापूर, अहमदनगर, गोवळकोंडा व बीदर) एकत्र येऊन संयुक्त महासंघ स्थापन केला (यात बेरार/वऱ्हाड सामील नव्हते). २३ जानेवारी १५६५ रोजी झालेल्या तालीकोटच्या लढाईत विजयनगरचा मुख्य कारभारी रामराय मारला गेला आणि संयुक्त सैन्याने जगातील सर्वात श्रीमंत राजधानी हंपी पूर्णतः उद्ध्वस्त केली. या लढाईनंतर विजयनगर साम्राज्याचा ऱ्हास झाला.

🏰 बहामनी सल्तनत व दख्खनच्या ५ शाह्या (इ.स. १३४७ ते १५२७)

मोहम्मद बिन तुघलकाच्या जुलमी कारभाराविरुद्ध बंड करून इ.स. १३४७ मध्ये अल्लाउद्दीन हसन बहमन शाह (हसन गंगू) याने बहामनी राज्याची स्थापना केली. सुरुवातीला राजधानी अहसानाबाद (गुलबर्गा) होती; नंतर १४२५ मध्ये अहमदशाह वली याने राजधानी मुहम्मदाबाद (बीदर) येथे हलवली.

महमूद गवान: बहामनी साम्राज्याचा अत्यंत कर्तबगार पंतप्रधान (वजीर). त्याने बीदर येथे तीन मजली भव्य इस्लामी मदरसा (महाविद्यालय) स्थापन केला, प्रशासकीय प्रांत (तर्फ) सुधारणा केल्या आणि तोफखान्यात बारुदीचा प्रभावी वापर केला.

📊 बहामनीच्या विघटनातून निर्माण झालेल्या ५ दख्खनी शाह्या:

शाहीचे नाव राजधानी / ठिकाण स्थापना वर्ष संस्थापक विशेष ऐतिहासिक तथ्य
आदिलशाही विजापूर (कर्नाटक) १४८९ युसूफ आदिलशाह गोल घुमट (मोहम्मद आदिलशाहची कबर), इब्राहिम रोजा, इब्राहिम आदिलशाह २ चा 'किताब-ए-नवरस' संगीत ग्रंथ.
निजामशाही अहमदनगर (महाराष्ट्र) १४९० मलिक अहमद (अहमद निजामशाह) चांदबीबीचे मुघलांविरुद्ध शौर्य; वजीर मलिक अंबर (गनिमी काव्याचा जनक व जमीन महसूल पद्धती).
कुतुबशाही गोवळकोंडा / हैदराबाद १५१२ कुली कुतुबशाह मोहम्मद कुली कुतुबशाहने १५९१ मध्ये हैदराबाद शहराची स्थापना केली व 'चारमिनार' उभारला. कोहिनूर हिरा गोवळकोंडा खाणीतून निघाला.
बरीदशाही बीदर (कर्नाटक) १४९२ कासिम बरीद दख्खनची सर्वात लहान सल्तनत; १६१९ मध्ये विजापूरच्या आदिलशाहीने जिंकली.
इमादशाही एलिचपूर / वऱ्हाड (अचलपूर) १४९० फतुल्ला इमाद-उल-मुल्क १५७४ मध्ये अहमदनगरच्या निजामशाहीने इमादशाही जिंकून विलीन केली. तालीकोट लढाईत तटस्थ.

🚩 महाराष्ट्रातील वारकरी भक्ती संप्रदाय व संत परंपरा

मध्ययुगीन महाराष्ट्रात कर्मकांडांचे अवडंबर, विषम सामाजिक रूढी आणि परकीय आक्रमणांच्या अंधकारमय काळात बहुजन समाजाला जगण्याची नवी दिशा देण्याचे कार्य वारकरी भक्ती चळवळीने केले. पंढरपूरचा विठ्ठल हे या संप्रदायाचे आराध्य दैवत असून जात-पात, लिंगभेद विसरून सर्वांना समतेच्या धाग्यात गुंफण्याचे क्रांतिकारी कार्य महाराष्ट्रातील संतांनी केले.

🌸 महाराष्ट्रातील प्रमुख संत व त्यांचे ऐतिहासिक योगदान:

१. संत ज्ञानेश्वर महाराज (इ.स. १२७५ ते १२९६):

जन्म: आपेगाव (जि. छत्रपती संभाजीनगर) | समाधी: आळंदी (पुणे).
ग्रंथसंपदा: वयाच्या अवघ्या १६ व्या वर्षी नेवासे (अहमदनगर) येथे पैस खांबाला टेकून संस्कृत भगवद्गीतेवर मराठीत भाष्य करणारी 'भावार्थदीपिका' (ज्ञानेश्वरी - ९००० ओव्या) लिहिली. याशिवाय 'अमृतानुभव' (तत्वज्ञानपर ग्रंथ), 'चांगदेव पासष्टी' आणि 'हरिपाठ' रचले.
महत्त्व: "ज्ञानदेवे रचिला पाया, उभारिले देवालया" - वारकरी संप्रदायाची तात्त्विक पायाभरणी संत ज्ञानेश्वरांनी केली.

२. संत नामदेव महाराज (इ.स. १२७० ते १३५०):

जन्म: नरसी-बामणी (जि. हिंगोली) | समाधी: पंढरपूर (विठ्ठल मंदिराच्या महाद्वारात - नामदेव पायरी).
ग्रंथसंपदा व कार्य: कीर्तनाच्या माध्यमातून भागवत धर्माचा भारतभर प्रचार केला. "नाचू कीर्तनाचे रंगी, ज्ञानदीप लावू जगी" ही त्यांची प्रतिज्ञा होती.
अतिशय महत्त्वाचे (MPSC वारंवार विचारते): संत नामदेवांनी उत्तर भारतात विशेषतः पंजाबमध्ये २० वर्षे कार्य केले (घुमान, जि. गुरुदासपूर येथे मंदिर). शिखांचा पवित्र धर्मग्रंथ 'गुरु ग्रंथ साहिब' मध्ये संत नामदेवांची ६१ पदे 'भगत नामदेवजी की मुखबानी' या शीर्षकाखाली समाविष्ट आहेत.

३. संत एकनाथ महाराज (इ.स. १५३३ ते १५९९):

जन्म व समाधी: पैठण (गोदावरी काठ). गुरू: जनार्दन स्वामी.
ग्रंथसंपदा: 'एकनाथी भागवत' (भागवत पुराणाच्या ११ व्या स्कंधावर टीका - काशी येथे पूर्ण), 'भावार्थ रामायण', 'रुक्मिणी स्वयंवर', 'चतुःश्लोकी भागवत'.
लोकशिक्षण: समाजातील ढोंगीपणावर प्रहार करण्यासाठी त्यांनी मराठीत 'भारुड' या लोकप्रकाराचा मोठ्या प्रमाणावर वापर केला. गाढवाला गंगेचे पाणी पाजून प्रत्यक्ष भूतदया दाखवणारे समतेचे संत.

४. जगद्गुरू संत तुकाराम महाराज (इ.स. १६०८ ते १६५०):

जन्म व कर्मभूमी: देहू (जि. पुणे, इंद्रायणी काठ). छत्रपती शिवाजी महाराजांचे समकालीन संत.
ग्रंथसंपदा: 'तुकाराम गाथा' (साडेचार हजारांहून अधिक अभंग). सनातनी रामेश्वर भटाने त्यांच्या वह्या इंद्रायणी नदीत बुडवल्या होत्या, परंतु त्या तरल्या.
विचारधारा: "जे का रंजले गांजले, त्यासी म्हणे जो आपुले । तोचि साधू ओळखावा, देव तेथेचि जाणावा ॥", "वृक्षवल्ली आम्हा सोयरी वनचरे". संत बहिणाबाईंनी म्हटले: "तुका झालासे कळस, भजन करा सावकाश".

५. समर्थ रामदास स्वामी (इ.स. १६०८ ते १६८१):

जन्म: जांब (जि. जालना) | समाधी: सज्जनगड (सातारा).
ग्रंथसंपदा: 'दासबोध' (शिवथरघळ येथे कल्याण स्वामींनी लिहिला), 'मनाचे श्लोक', 'आत्माराम', 'सुंदरकांड'.
कार्य: 'समर्थ संप्रदाय' स्थापन केला. तरुणांमध्ये राष्ट्रप्रेम व बलोपासना रुजवण्यासाठी गावोगावी ११ मारुती मंदिरांची व आखाड्यांची स्थापना केली.

६. बहुजन व महिला संत परंपरा:

संत चोखामेळा: मंगळवेढा. अस्पृश्यतेविरुद्ध खंत व्यक्त करणारे आद्य विद्रोही अभंग.
संत सावता माळी: अरण (सोलापूर) - "कांदा मुळा भाजी, अवघी विठाई माझी" (कर्म हाच ईश्वर).
संत गोरोबा काका (कुंभार): उस्मानाबाद (तेर) - संतांची परीक्षा घेणारे 'परीक्षक'.
संत सेना न्हावी, संत नरहरी सोनार: आपापल्या व्यवसायातून ईश्वराची भक्ती.
महिला संत: संत मुक्ताबाई (तापी काठ समाधी, 'ताटीचे अभंग'), संत जनाबाई (संत नामदेवांची दासी - गंगाखेड), संत कान्होपात्रा (मंगळवेढा), संत बहिणाबाई (तुकारामांच्या शिष्या).

🇮🇳 उत्तर भारतीय भक्ती व सुफी संत:

  • संत कबीर (वाराणसी): रामानंद यांचे शिष्य. निर्गुण निराकार ईश्वराची भक्ती. हिंदू-मुस्लिम ऐक्याचा पुरस्कार. ग्रंथ: 'बीजक', साखी, सबद, दोहे.
  • संत गुरु नानक (१४६९-१५३९): जन्म: तलवंडी (ननकाना साहिब, पाकिस्तान). शीख धर्माचे संस्थापक. एकेश्वरवाद, मूर्तीपूजा विरोध, जातपातीविरहित 'लंगर' (सामुदायिक भोजन) पद्धती सुरू केली.
  • संत मीराबाई: मेवाडच्या राजघराण्यातील. भगवान श्रीकृष्णाच्या निस्सीम भक्त; राजस्थानी व ब्रज भाषेत प्रेमळ 'पदावली' रचली.
  • संत चैतन्य महाप्रभू (बंगाल): गौडीय वैष्णव संप्रदायाचे संस्थापक. 'संकीर्तन' (टाळ-मृदुंगाच्या गजरात हरे कृष्ण नामस्मरण) द्वारे जनसामान्यांत भक्तीचा प्रसार.
  • रामानंद: दक्षिण भारतातील भक्ती चळवळ उत्तर भारतात आणणारे आद्य संत. सर्व जातींच्या लोकांना शिष्य बनवले (कबीर-विणकर, रैदास-चांभार, सेना-न्हावी, धन्ना-शेतकरी).

🎯 पोलीस भरती व सरळसेवा विशेष: हमखास विचारले जाणारे वस्तुनिष्ठ वन-लाइनर्स

१. प्रश्न: विजयनगर साम्राज्याची स्थापना कोणत्या वर्षी व कोणी केली?
उत्तर: इ.स. १३३६ मध्ये हरीहर व बुक्क यांनी.
२. प्रश्न: 'अमुक्तमाल्यदा' या तेलगू ग्रंथाची रचना कोणी केली?
उत्तर: सम्राट कृष्णदेवराय यांनी.
३. प्रश्न: हंपी कोणत्या नदीच्या काठावर वसलेले आहे?
उत्तर: तुंगभद्रा नदी (कर्नाटक).
४. प्रश्न: तालीकोटची ऐतिहासिक लढाई कोणत्या दिवशी झाली?
उत्तर: २३ जानेवारी १५६५ (राक्षस-तांगडी लढाई).
५. प्रश्न: विजापूरच्या प्रसिद्ध 'गोल घुमट' (Gol Gumbaz) चे निर्माण कोणी केले?
उत्तर: मोहम्मद आदिलशाह.
६. प्रश्न: अहमदनगरच्या निजामशाहीत कोणत्या मुघलविरोधी वीरांगनेचे शौर्य प्रसिद्ध आहे?
उत्तर: चांदबीबी.
७. प्रश्न: शिखांच्या पवित्र 'गुरु ग्रंथ साहिब' मध्ये कोणत्या महाराष्ट्रीयन संतांची पदे आहेत?
उत्तर: संत नामदेव महाराज (६१ पदे).
८. प्रश्न: 'भावार्थदीपिका' (ज्ञानेश्वरी) ची रचना संत ज्ञानेश्वरांनी कोणत्या ठिकाणी केली?
उत्तर: नेवासे (जि. अहमदनगर).
९. प्रश्न: मराठी साहित्यात 'भारुड' हा लोकप्रबोधनाचा प्रकार कोणामुळे लोकप्रिय झाला?
उत्तर: संत एकनाथ महाराज.
१०. प्रश्न: छत्रपती शिवाजी महाराजांचे समकालीन संत कोण होते?
उत्तर: संत तुकाराम महाराज व समर्थ रामदास स्वामी.
११. प्रश्न: समर्थ रामदासांनी 'दासबोध' हा ग्रंथ कोणत्या गुहेत रचला?
उत्तर: शिवथरघळ (जि. रायगड).
१२. प्रश्न: हैदराबाद शहराची स्थापना व 'चारमिनार' कोणी बांधला?
उत्तर: मोहम्मद कुली कुतुबशाह (१५९१).
१३. प्रश्न: "कांदा मुळा भाजी, अवघी विठाई माझी" हा प्रसिद्ध अभंग कोणाचा आहे?
उत्तर: संत सावता माळी.
१४. प्रश्न: डोमिंगो पेस हा पोर्तुगीज प्रवासी कोणाच्या काळात विजयनगरला आला होता?
उत्तर: सम्राट कृष्णदेवराय.

📝 MPSC कम्बाइन (गट ब व क) व राज्यसेवा सराव प्रश्न स्पष्टीकरणासह

प्रश्न १: विजयनगर साम्राज्याबाबत खालील विधाने विचारात घ्या:

अ) संगम घराण्याच्या काळात विजयनगर साम्राज्याची स्थापना झाली.
ब) सम्राट कृष्णदेवराय हे साळुव घराण्यातील सर्वात पराक्रमी शासक होते.
क) तालीकोटच्या लढाईत बेरार (वऱ्हाड) सल्तनत मुस्लिम संयुक्त महासंघात सामील नव्हती.
पर्याय: १) फक्त अ व ब सत्य | २) फक्त अ व क सत्य | ३) फक्त ब व क सत्य | ४) सर्व विधाने सत्य.

उत्तर: पर्याय (२) फक्त अ व क सत्य.
स्पष्टीकरण: विधान (ब) असत्य आहे, कारण सम्राट कृष्णदेवराय हे साळुव घराण्याचे नसून 'तुळुव घराण्याचे' (Tuluva Dynasty) होते. संगम, साळुव, तुळुव आणि अरविडू असा या घराण्यांचा अचूक क्रम आहे.

प्रश्न २: वारकरी संप्रदायातील संतांच्या संदर्भात योग्य जोड्या जुळवा:

अ) संत नामदेव - १) नेवासे (भावार्थदीपिका)
ब) संत एकनाथ - २) घुमान, पंजाब (गुरु ग्रंथ साहिब पदे)
क) संत ज्ञानेश्वर - ३) शिवथरघळ (दासबोध)
ड) समर्थ रामदास - ४) पैठण (भारुडे व रुक्मिणी स्वयंवर)
अचूक जोडी: अ-२, ब-४, क-१, ड-३.

उत्तर स्पष्टीकरण: संत नामदेवांनी उत्तर भारतात कार्य केले व घुमान येथे मंदिर आहे. संत एकनाथांनी पैठण येथे भारुडांची रचना केली. संत ज्ञानेश्वरांनी नेवासे येथे ज्ञानेश्वरी रचली आणि समर्थ रामदासांनी शिवथरघळ येथे दासबोध पूर्ण केला.

🎯 सराव परीक्षा (Practice Quiz)

मध्ययुगीन भारत: दिल्ली सल्तनत व मुघल साम्राज्य सराव चाचणी ०१

या घटकाचा अभ्यास पूर्ण झाला असल्यास लगेच चाचणी सोडून सराव करा.

💡इतर संबंधित अभ्यास नोट्स